Equal Love is Dvariskiu - announcement of a new litter.

Pregnancy confirmed by USG examination - We expect puppies in mid-April 2012

mail: oliwia.d@interia.pl

phone: 0048 in Polish, 0048 in English

Bullmastiff to duży, masywny pies o groźnym wyglądzie, w typie dogowatym. Pod koniec XIX wieku połączono cechy buldoga z mastiffem w celu stworzenia psa szybszego i lżejszego niż mastiff oraz łagodniejszego niż buldog Gametwist Darmowe Twisty twojtyp.p. Dokonano tego z myślą o stróżowaniu i obronie wielkich posiadłości angielskich przed kłusownikami. Pierwotnie bullmastiff był psem agresywnym ale po korekcie krzyżówki stał się czworonogiem o spokojnym charakterze. Nazywano go „psem leśniczego”, gdyż towarzyszył leśniczym podczas obchodów lasów. Do Polski trafił w XX wieku i do dzisiaj nie jest zbyt popularny, wręcz niedoceniany.

Obecnie to pies o dwóch obliczach. Z jednej strony jest zrównoważony, przyjacielski i godny zaufania a dla dzieci bardzo opiekuńczy i oddany. Jednak, ze względu na dużą siłę trzeba objąć go nadzorem rodzicielskim. W jego naturze leży bronienie rodziny. Intruza powalą na ziemię ale raczej nie zrobi mu krzywdy. Lubi brać udział w każdej sytuacji rodzinnej. Do gości podchodzi z dystansem, bez przesadnej czułości, demonstrując dobre maniery. Dobrze współżyje z innymi zwierzętami domowymi.

Równocześnie bullmastiff doskonale sprawdza się w sytuacjach niebezpieczeństwa, jako nieustraszony obrońca i ze względu na te cechy wybierany jest jako pomocnik stróża. Jeśli jest taka potrzeba, potrafi być naprawdę groźny. Wówczas wpada w prawdziwy szał, trudny do okiełznania. Obecnie, często wykorzystuje się bullmastiffa, w wojsku i policji. Jest nieustępliwy i nieprzekupny.

Bullmastiff to pies silny, wytrzymały, czujny i bardzo energiczny. Jego ciało jest regularnie zbudowane, proporcjonalne, muskularne. Czaszka szeroka, masywna, z uszami w kształcie litery V. Grzbiet krótki i prosty. Dorosły osobnik waży około 50 kg. Mimo swych niemałych rozmiarów jest bardzo szybki i zwinny. Posiada krótką sierść, twardą, przylegającą. W ubarwieniu płowy, rudobrązowy lub pręgowany, zazwyczaj z czarnym pyskiem. Ma bardzo dobry słuch, węch i wzrok. Łatwy w pielęgnacji, gdyż wystarczy mu szczotkowanie raz w tygodniu. Dysplazja stawu biodrowego i kłopoty z oczami to najczęstsze problemy zdrowotne tych psów. Nie należy ich przekarmiać, gdyż mają tendencję do wzdęć. Żyją zazwyczaj 7-8 lat. Nie należy do psów tanich w utrzymaniu – nie tyle ze względu na ilość pożywienia, co jakość, jakiej potrzebuje by zdrowo rosnąć.

Należy zadbać o właściwe uspołecznienie bullmastiffa. Nie nadaje się do hodowli dla każdego. Dość szybko się uczy. Naukę należy rozpocząć jak najwcześniej. Od szczeniaka trzeba szkolić jego silną psychikę pod kątem posłuszeństwa. Wobec bullmastiffa należy zachowywać się konsekwentnie, z opanowaniem i pewnością siebie ale zarazem serdecznie i z uczuciem. Musi wiedzieć, kto jest jego panem. Bez trudu rozpoznaje, jeśli ktoś się go boi. Ma skłonność do dominacji ale agresja bulmastiffa (poza sytuacjami zagrożenia) wynika tylko z nieodpowiedzialnego zachowania właściciela. Bardzo mało szczeka, chyba, że chce powiadomić swojego pana o zagrożeniu.

Bullmastiff swojemu panu jest bardzo oddany i delikatny. Uwielbia pieszczoty i głaskanie. Nie można go zostawić samemu sobie, gdyż poczuje się nieszczęśliwy i odrzucony. Mało szczeka ale raczej dużo się ślini, pozostawiając ślady na ubraniu i meblach. Potrzebuje dużo przestrzeni do życia. Lubi codzienne, długie, piesze wędrówki. Ma dużą potrzebę wybiegania się, najlepiej bez smyczy. Nie nadaje się do trzymania w mieszkaniu ale równocześnie nie lubi budy. Najlepiej czuje się, jako pełnoprawny członek rodziny, który zamieszkuje w domu. Słabo znosi upały ale również nie przepada za dużym zimnem. W miejscach publicznych należy prowadzić go na smyczy.